Dokumentacja hodowlana PIW
Artykuł 102 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 (zwanego „Prawem o zdrowiu zwierząt”) nakłada na podmioty prowadzące zakłady, które podlegają rejestracji lub zatwierdzeniu, szczegółowe obowiązki w zakresie prowadzenia dokumentacji. Hodowla psów rasowych traktowana jest w świetle tych przepisów jako zakład utrzymujący zwierzęta lądowe.
Aby spełnić wytyczne wynikające z art. 102, hodowca psów rasowych musi krok po kroku zadbać o następujące elementy prowadzonej dokumentacji:
- Rejestracja podstawowych danych o zwierzętach (Art. 102 ust. 1 lit. a) Hodowca ma obowiązek prowadzić ewidencję obejmującą gatunki, kategorie, liczbę oraz dane identyfikacyjne utrzymywanych zwierząt w swoim zakładzie. W praktyce hodowlanej oznacza to konieczność:
- Rejestrowania każdego psa przebywającego w hodowli.
- Określania kategorii zwierzęcia (np. szczenięta, suki hodowlane, psy reproduktory).
- Zapisywania indywidualnych danych identyfikacyjnych, w szczególności numerów mikroczipów, tatuaży oraz numerów rodowodowych poszczególnych psów.
- Ewidencjonowanie przemieszczeń zwierząt (Art. 102 ust. 1 lit. b) Kolejnym krokiem jest dokumentowanie każdego przemieszczenia zwierząt do hodowli oraz z niej. Hodowca musi w tym zakresie notować:
- Dokładne daty takich przemieszczeń (np. datę wydania szczenięcia nowemu właścicielowi lub datę zakupu nowego psa).
- Miejsca pochodzenia lub przeznaczenia zwierząt, co oznacza konieczność ewidencjonowania, skąd pies przybył do hodowli lub do kogo został przekazany (np. dane nabywcy szczenięcia).
- Rejestrowanie upadkowości (Art. 102 ust. 1 lit. c) Przepisy wymagają odnotowywania upadkowości zwierząt lądowych w zakładzie. Oznacza to, że każda naturalna śmierć lub eutanazja psa czy szczenięcia w hodowli musi zostać udokumentowana, zazwyczaj wraz z przypisaną datą i przyczyną.
- Dokumentowanie zdrowia i bioasekuracji (Art. 102 ust. 1 lit. d) Hodowca musi prowadzić rejestr zawierający informacje o środkach bioasekuracji, nadzorze, leczeniu oraz wynikach badań stosownie do kategorii zwierząt i profilu działalności. Dla hodowcy psów wiąże się to z koniecznością archiwizowania:
- Historii leczenia weterynaryjnego, zaświadczeń o profilaktycznych szczepieniach (np. przeciwko wściekliźnie) oraz informacji o odrobaczaniu.
- Wyników kluczowych badań diagnostycznych oraz genetycznych właściwych dla danej rasy (np. badań w kierunku dysplazji stawów).
- Stosowanych środków bioasekuracyjnych (np. procedury dezynfekcji kojców, czy odbywania kwarantanny przez nowo sprowadzone osobniki).
- Sposób i czas przechowywania dokumentacji (Art. 102 ust. 3)
- Miejsce: Wymagana dokumentacja musi być przechowywana fizycznie w danym zakładzie (czyli na terenie hodowli).
- Dostępność dla organów: Hodowca ma obowiązek na każde żądanie właściwego organu (zazwyczaj Powiatowego Lekarza Weterynarii) niezwłocznie udostępnić te rejestry do kontroli.
- Okres archiwizacji: Wszystkie zebrane dane muszą być przechowywane przez minimalny okres określony przez właściwy organ państwowy, przy czym rozporządzenie wskazuje, że nie może to być czas krótszy niż 3 lata.
